سکینه شکری، بانوی کارآفرین با ۷۵ درصد معلولیت از ناحیه دو پا و یک دست، از سال ۱۳۹۹ با راهاندازی یک صندوق قرضالحسنه کوچک، مسیری را آغاز کرد که امروز به ایجاد اشتغال برای ۱۸۰ نفر انجامیده است؛ مسیری که از سرمایهای اندک شروع شد و به یک جریان مؤثر در توانمندسازی اقتصادی تبدیل شد.
او با اشاره به شرایط جسمی خود میگوید: «معلولیتم باعث نشد خانهنشین بشوم یا برای خودم محدودیت بسازم. همیشه سعی کردم تا جایی که از دستم برمیآید فعال باشم و برای دیگران هم کاری انجام بدهم.»
شکری توضیح میدهد که ایده راهاندازی صندوق قرضالحسنه از دغدغه کمک به افراد کمبضاعت و جویای کار شکل گرفت: «سال ۹۹ با ۵۰۰ هزار تومان کار را شروع کردم. سرمایه زیادی نداشتیم، اما نیت ما این بود که وامهای کوچک بدهیم تا افراد بتوانند یک کار خانگی یا کسبوکار خرد راه بیندازند.»
به گفته وی، نخستین وامها از یک میلیون تومان آغاز شد. با بازگشت اقساط، اعتمادسازی میان اعضا و افزایش مشارکت، سرمایه صندوق بهتدریج رشد کرد و امروز گردش مالی آن به بیش از یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان رسیده است. سقف تسهیلات نیز به ۱۰۰ میلیون تومان افزایش یافته است.
شکری میگوید: «تا امروز برای ۱۸۰ نفر ایجاد اشتغال کردهایم و از این تعداد، ۸۰ نفر بهصورت دائمالکار مشغول فعالیت هستند. خیلی از این افراد پیش از این بیکار بودند یا منبع درآمد ثابتی نداشتند.»
وی تأکید میکند که بخش قابلتوجهی از تسهیلات پرداختی صرف راهاندازی مشاغل خانگی، خرید تجهیزات اولیه، توسعه کسبوکارهای کوچک و تقویت فعالیتهای تولیدی شده است. به گفته او، اولویت پرداخت وام با افرادی بوده که انگیزه کار دارند اما سرمایه اولیه در اختیارشان نبوده است.
این بانوی کارآفرین معتقد است مهمترین سرمایه هر فرد، اراده و باور به تواناییهای خود است: «خیلیها فکر میکنند برای شروع کار باید سرمایه کلان داشت، در حالی که اگر اراده باشد، میشود با کمترین مبلغ هم شروع کرد. مهم این است که حرکت کنیم و متوقف نشویم.»
شکری میافزاید که فعالیت صندوق تنها به پرداخت وام محدود نشده، بلکه تلاش شده فرهنگ بازپرداخت منظم، مسئولیتپذیری مالی و حمایت جمعی نیز در میان اعضا تقویت شود تا چرخه کمکرسانی ادامه پیدا کند.
او در پایان میگوید: «اگر هر کسی در حد توان خودش قدمی بردارد، میشود اتفاقهای بزرگی رقم زد. من با وجود معلولیتم سعی کردم سهم خودم را ادا کنم و خوشحالم که امروز میبینم افراد زیادی با همین وامهای کوچک به استقلال مالی رسیدهاند.»
تجربه سکینه شکری نشان میدهد توانمندسازی اقتصادی لزوماً وابسته به منابع کلان نیست؛ گاهی یک تصمیم جدی و سرمایهای اندک میتواند آغازگر حرکتی باشد که زندگی دهها خانواده را تغییر دهد.